30 wijsheden van 30 jaar Buddyzorg

Buddyzorg Midden Nederland bestond in 2016 dertig jaar. Ter gelegenheid daarvan is Buddyzorg begonnen met een serie van uiteindelijk dertig adviezen over contact van mens tot mens.

 Gun iemand zijn of haar verdriet

Krijgt iemand de diagnose van een ernstige ziekte, dan heeft hij/zij de tijd nodig om dit te begrijpen en te erkennen. Na de ontkenning, woede kan er op een bepaald moment verdriet komen, over het verloren toekomstbeeld, welzijn etc. Pak dit niet af, maar geef er juist ruimte aan. Het is een stap op weg naar acceptatie.

Fixeer niet op hoe je wilt helpen

Soms zit het al helemaal in je hoofd hoe je een ander bij kan staan. Als de ander dit niet zelf verwoordt, dan ga je het ‘proberen te bereiken’. Maar zo mis je misschien wel waar het echt om gaat: gewoon er zijn. Niet op zoek naar de ellende van de ziekte (en jouw hulp hierbij), maar gewoon: kijken naar wat zich aandient tussen jullie. Dat is ook helpen!

Waak voor een instrumenteel 'ik begrijp je'

 

Soms wéét je helemaal niet wat iemand met een ernstige ziekte doormaakt, dat kan je alleen maar vermoeden. In plaats van iets aan te nemen, is het wellicht een betere optie om nieuwsgierig te zijn naar hóe het voor de ander is, en dat kun je doen met vragen. Wat bedoel je met ‘een bodemloze put?’

 Sta stiltes toe

Stiltes doen vaak hun werk. Ze bieden tijd om na te denken, te voelen hoe iets in jou uitwerkt, en soms is het ook een echo van de woorden van een ander. Die hoort zichzelf dan terug.
En soms valt er simpelweg even niets te zeggen.

 

 

Je steekt een kaars aan in het donker en met je vlam ontsteek je andermans kaars. Je maakt de ander niet afhankelijk van jouw vlam, en ook geef je je kaars niet weg. Jouw vlam helpt een ander slechts op te lichten en op te bloeien. 

 

Geef aandacht, geen medelijden

Als je aandacht geeft aan iemand die ziek is, dan zit hier de mogelijkheid tot groei in. In medelijden niet, dan beperk je iemand tot ‘zielig’.

 

Vraag of een arm om de schouder goed is

Als de ander emotioneel is, laat dit er dan gewoon zijn. Je hoeft niet meteen op te springen om te troosten of een tissue aan te reiken. Gewoon aanwezigheid is voldoende voor betrokkenheid. Als je er zelf de behoefte toe voelt kun je vragen of een arm om de schouder goed zou zijn.

 

Je bent geen dokter

Zeker als jou naar een duidelijke mening wordt gevraagd in medische kwesties, is het soms beter om in te gaan op het gevoel erachter. Je kunt zeggen: ik hoor dat je bezorgd bent of je wel de goede behandeling gaat kiezen, klopt dat? Je weet eenvoudigweg niet wat medisch gezien het beste is… 

 

 

 

Natuurlijk wil ik graag een betaalde baan. Toch ben ik ook heel blij met mijn vrijwilligerswerk. Het geeft me een goede reden om op te staan, bezig te blijven. Gewoon een fijne werkplek. Telefoonvrijwilliger Algemene Hulpdienst